Kostka brukowa zyskała sobie tak wielu zwolenników ze względu na to, że jest materiałem wyjątkowo trwałym, tanim, praktycznym i możliwym do zastosowania niemal wszędzie.
Zanim zdecydujemy się ułożyć wokół domu chodnik z kostki brukowej, warto dowiedzieć się, jakie są cechy takiej powierzchni i jak reaguje ona na warunki środowiskowe.
Kostka brukowa składa się z dwóch warstw materiału. Spodnia, grubsza warstwa jest bardzo trwała i ma wysoką nośność. Wierzchnia, cieńsza warstwa pełni funkcję ochronną i estetyczną.
Kostka jest bardzo trwała, ale jej wygląd zmienia się wraz z wiekiem. Na nowo położonej kostce mogą pojawiać się tzw. wykwity wapniowe, szczególnie po opadach deszczu. Powstają one wyniku reakcji dwutlenku węgla z materiałami wykorzystanymi przy produkcji kostki brukowej. Wykwity wapniowe nie są wadą wyrobu i znikają samoistnie po jakimś czasie.
Beton, z którego wykonuje się kostkę brukową, jest wykonany z naturalnych surowców, dlatego też kolor poszczególnych elementów nie jest identyczny. Te wahania kolorystyczne uważa się za normę i produkt taki jest dopuszczony do normalnej sprzedaży. Niejednolity kolor zanika po pewnym czasie intensywnego użytkowania.
Powierzchnia kostki brukowej jest szorstka. Niekiedy producent musi ścierać ją, aby nadać jej odpowiednią chropowatość. Jest to ważna cecha, gdyż gładka powierzchnia byłaby zbyt śliska, szczególnie po deszczu.
Pielęgnacja kostki brukowej ogranicza się w zasadzie do regularnego jej użytkowania, zamiatania i odśnieżania. Te zabiegi powinny skutecznie pomóc usuwać wszelkie codziennne zanieczyszczenia. W razie bardziej uporczywych zabrudzeń kostki brukowej, można pomóc sobie specjalnymi środkami chemicznymi. Można też zabezpieczyć powierzchnię przed uszkodzeniami i zarysowaniami, impregnując ją za pomocą specjalnego lakieru.